Mostrando entradas con la etiqueta 25. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta 25. Mostrar todas las entradas

jueves, 21 de febrero de 2013

Enero 25


25 de Enero / Die 25 Januarii. Octavo Kalendas Februarii. 


La conversión de san Pablo Apóstol, que fue el año segundo, después de la Ascensión del Señor.
Conversio sancti Pauli Apostoli, quae fuit anno secundo ab Ascensione Domini.


En Damasco, el nacimiento para el cielo de san Ananías, que fue discípulo del Señor y bautizó a dicho Apóstol Pablo; y habiendo predicado el Evangelio en Damasco, en Eleuterópolis y en otras partes, finalmente azotado por sentencia del Juez Licinio, despedazado con nervios y apedreado, consumó el martirio.
Apud Damascum natalis sancti Ananiae, qui fuit discipulus Domini, et eumdem Paulum Apostolum baptizavit. Ipse autem, cum Damasci, et Eleutheropoli, alibique Evangelium praedicasset, tandem, sub Licinio Judice, nervis caesus et laniatus, ac lapidibus oppressus, martyrium consummavit.

En Auvernia de Francia, los santos Proyecto, Obispo, y Amarino, Abad de Clerjus; los cuales fueron martirizados por los próceres de la misma ciudad.
Arvernis, in Gallia, sanctorum Praejecti Episcopi, et Amarini, Abbatis Cloroangiensis, qui ambo a proceribus ejusdem urbis passi sunt.

En Antioquía, los santos Mártires Juventino y Máximo, que fueron coronados del martirio en tiempos de Juliano Apóstata. En el día de su triunfo predicó san Juan Crisóstorno un sermón al pueblo.
Antiochiae sanctorum Martyrum Juventini et Maximi, qui, sub Juliano Apostata, martyrio coronati sunt; in quorum die natali sanctus Joannes Chrysostomus sermonem ad populum habuit.

Igualmente los santos Mártires Donato, Sabino y Ágape.
Item sanctorum Martyrum Donati, Sabini et Agapis. 


En Tomis de Escitia, san Bretanión, Obispo, que imperando el Arriano Valente, a quien hizo fuerte oposición, floreció en la Iglesia con maravillosa santidad y celo por la fe católica.
Tomis, in Scythia, sancti Bretannionis Episcopi, qui mira sanctitate et catholicae fidei zelo, sub Ariano Imperatore Valente, cui fortiter restitit, in Ecclesia floruit.


En Marchiennes de Francia, san Popón, Presbítero y Abad, esclarecido en milagros.
Marcianis, in Gallia, sancti Popponis, Presbyteri et Abbatis, miraculis clari.

Y en otras partes, otros muchos santos Mártires y Confesores, y santas Vírgenes.
R. Deo Gratias.


martes, 19 de febrero de 2013

Diciembre 25

25 de Diciembre / Die 25 Decembris. Octavo Kalendas Januarii. 


El año de la creación del mundo, cuando en el principio crió Dios el cielo y la tierra, cinco mil ciento noventa y nueve; del diluvio, el año dos mil novecientos cincuenta y siete; del nacimiento de Abraham, el año dos mil quince; desde Moisés y la salida del pueblo de Israel de Egipto, el mil quinientos diez; desde que David fue ungido Rey, el mil treinta y dos; en la Semana sexagésima quinta, según la profecía de Daniel; en la Olimpíada ciento noventa y cuatro; de la fundación, de Roma, el año setecientos cincuenta y dos; del Imperio de Octaviano Augusto, el cuarenta y dos; estando todo el Orbe en paz, en la sexta edad del mundo, Jesucristo, eterno Dios, e Hijo del eterno Padre, queriendo consagrar el mundo con su misericordiosísimo advenimiento, concebido del Espíritu Santo, y pasados nueve meses después de su concepción, nace en Belén de Judá, de la Virgen María, hecho Hombre.
La Natividad de Nuestro Señor Jesucristo, según la carne.

Anno a creatione mundi, quando in principio Deus creavit caelum et terram,quinquies millesimo centesimo nonagesimo nono; a diluvio autem, anno bis millesimo nongentesimo quinquagesimo septimo; a nativitate Abrahae, anno bis millesimo quintodecimo; a Moyse et egressu populi Israel de Ægypto, anno millesimo quingentesimo decimo; ab unctione David in Regem, anno millesimo trigesimo secundo; Hebdomada sexagesima quinta, juxta Danielis prophetiam; Olympiade centesima nonagesima quarta; ab urbe Roma condita, anno septingentesimo quinquagesimo secundo; anno Imperii Octaviani Augusti quadragesimo secundo, toto Orbe in pace composito, sexta mundi aetate, Jesus Christus, aeternus Deus aeternique Patris Filius, mundum volens adventu suo piissimo consecrare, de Spiritu Sancto conceptus, novemque post conceptionem decursis mensibus (Hic vox elevatur, et omnes genua flectunt), in Bethlehem Judae nascitur ex Maria Virgine factus Homo. Hic autem in priori voce dicitur, et in tono passionis: 
Nativitas Domini nostri Jesu Christi secundum carnem. Quod sequitur, legitur in tono Lectionis consueto; et surgunt omnes. 


El mismo día, el triunfo de santa Anastasia, la cual, en tiempo de Diocleciano, sufrió primero por Cristo, de parte de su marido Publio, una muy dura y cruel prisión, donde mucho la consoló y confortó el Confesor de Cristo Crisógono; después fue atormentada con larga cárcel por el Prefecto de Ilírico Floro, y por último, atada a unos palos, con las manos y pies extendidos, encendieron alrededor un gran fuego en que consumó el martirio en la isla de Palmarola, adonde había sido deportada con doscientos hombres y sesenta mujeres, que con varios géneros de muerte celebraron el martirio.
Eodem die natalis sanctae Anastasiae, quae, tempore Diocletiani, primo diram et immitem custodiam a viro suo Publio perpessa est, in qua tamen a Confessore Christi Chrysogono multum consolata et confortata fuit; deinde a Floro, Praefecto Illyrici, per diutinam custodiam macerata, ad ultimum, manibus et pedibus extensis, ligata est ad palos, et circa eam ignis accensus, in quo martyrium consummavit in insula Palmaria, ad quam una cum ducentis viris et septuaginta feminis deportata fuerat, qui variis interfectionibus martyrium celebrarunt.


En Barcelona de España, el tránsito de san Pedro Nolasco, Confesor, que fue Fundador de la Orden de santa María de la Merced, Redención de cautivos, y resplandeció en virtudes y milagros. Su festividad se celebra el 28 de Enero.
Barcinone, in Hispania, item natalis sancti Petri Nolasci Confessoris, qui Fundator exstitit Ordinis beatae Mariae de Mercede redemptionis captivorum, ac virtute et miraculis claruit. Ipsius autem festum colitur quinto Kalendas Februarii.


En Roma, en el cementerio de Aproniano, santa Eugenia, Virgen, hija del Mártir san Felipe; la cual, en tiempo del Emperador Galieno, después de muchísimos ejemplos de virtud, y de haber reunido varios coros de Vírgenes consagradas a Cristo, por sentencia de Nicecio, Prefecto de Roma, al cabo de un largo combate, fue degollada.
Romae, in coemeterio Aproniani, sanctae Eugeniae Virginis, beati Martyris Philippi filiae, quae, tempore Gallieni Imperatoris, post plurima virtutum insignia, post sacros Virginum choros Christo aggregatos, sub Prsefecto Urbis Nicetio diu agonizavit, ac novissime gladio jugulata est.


En Nicomedia, el triunfo de muchos miles de Mártires, que el día de la Natividad del Señor, habiéndose reunido en la Iglesia para celebrar los divinos oficios, mandó el Emperador Diocleciano que, cerradas las puertas del templo, se encendiesen hogueras alrededor, y se pusiese a la puerta un braserito con incienso, intimándoles, a voz de pregón, que los que quisieran librarse de las llamas saliesen fuera y quemasen incienso a Júpiter; mas, respondiendo todos a una que de mejor gana morirían por Cristo, fueron todos consumidos entre las llamas, y así merecieron nacer para el cielo el mismo día que, para la salvación del mundo, se dignó Cristo nacer en la tierra.
Nicomediae passio multorum millium Martyrum, qui cum in Christi Natali ad Dominicnm convenissent, Diocletianus Imperator januas Ecclesiae claudi jussit, et ignem circumcirca parari, tripodemque cum thure prae foribus poni, ac praeconem magna voce clamare ut qui incendium vellent effugere, foras exirent et Jovi thus adolerent; cumque omnes una voce respondissent se pro Christo libentius mori, incenso igne consumpti sunt, atque ita eo die nasci meruerunt in caelis, quo Christus in terris pro salute mundi olim nasci dignatus est.


Y en otras partes, otros muchos santos Mártires y Confesores, y santas Vírgenes.
R. Deo Gratias.

lunes, 18 de febrero de 2013

Noviembre 25

25 de Noviembre / Die 25 Novembris. Septimo Kalendas Decembris. 


En Alejandría, santa Catalina, Virgen y Mártir, que, encarcelada por la confesión de la fe Cristiana, imperando Maximino, azotada después muchísimo tiempo con escorpiones, y finalmente degollada, consumó el martirio. Su cuerpo, maravillosamente llevado por los Angeles al monte Sinaí, es allí venerado con mucha piedad por multitud de fieles que acude a visitarle.
Alexandriae sanctae Catharinae, Virginis et Martyris, quae, ob fidei Christianae confessionem, sub Maximino Imperatore, in carcerem trusa, et postmodum scorpionibus diutissime caesa, tandem capitis obtruncatione martyrium complevit. Ipsius corpus, in montem Sinai mirabiliter ab Angelis delatum, ibidem, frequenti Christianorum concursu, pia veneratione colitur.

En Roma, san Moisés, Presbítero y Mártir, al cual, preso con otros en la cárcel, consoló muchas veces san Cipriano con sus cartas; combatió con ánimo inquebrantable, no sólo contra los Gentiles, sino también contra los cismáticos y herejes Novacianos, y por fin, según afirma san Cornelio Papa, en la persecución de Decio fue coronado de un eximio y admirable martirio.
Romae sancti Moysis, Presbyteri et Martyris; quem, cum aliis detentum in carcere, sanctus Cyprianus per litteras saepe est consolatus. Ipse autem Moyses, cum non tantum adversus Gentiles, sed etiam adversus schismaticos et haereticos Novatianos infracto animo stetisset, demum (ut sanctus Cornelius Papa testatur), in persecutione Decii, eximio et admirabili martyrio decoratus est.

En Antioquía, san Erasmo, Mártir.
Antiochiae sancti Erasmi Martyris. 


En Cesarea de Capadocia, el suplicio de san Mercurio, soldado, que con el patrocinio del Ángel de su guarda, venció a los bárbaros y triunfó de la crueldad de Decio; y, cargado de los trofeos de sus muchos tormentos, coronado del martirio, pasó al cielo.
Caesareae, in Cappadocia, passio sancti Mercurii militis, qui custodientis se Angeli patrocinio et barbaros vicit, et Decii saevitiam superavit; multisque auctus tormentorum trophaeis, martyrio coronatus migravit in caelum.

En Emilia, provincia de Italia, santa Jocunda,Virgen.
In Æmilia, Italiae provincia, sanctae Jucundae Virginis.


Y en otras partes, otros muchos santos Mártires y Confesores, y santas Vírgenes.
R. Deo Gratias.

sábado, 16 de febrero de 2013

Octubre 25

25 de Octubre / Die 25 Octobris. Octavo Kalendas Novembris. 


En Roma, los santos Mártires Crisanto y Daría, su mujer, los cuales, después de muchos suplicios que de orden del Prefecto Ceferino toleraron por Cristo, fueron, por mandato del Emperador Numeriano, arrojados al arenal de la vía Salaria, y allí, con piedras y tierra, sepultados vivos.
Romae sanctorum Martyrum Chrysanthi et Dariae uxoris, qui, post multas, quas sub Celerino Praefecto pro Christo sustinuerunt, passiones, a Numeriano Imperatore jussi sunt via Salaria in Arenario deponi, atque viventes illic terra et lapidibus obrui.


Allí mismo, el triunfo de san Marcelino, Papa y Mártir, el cual, en tiempo de Maximiano, juntamente con Claudio, Girino y Antonino, fue por la fe de Cristo degollado. Fue tan grande la persecución de aquel tiempo, que en el espacio de un mes fueron coronados diecisiete mil Cristianos. La fiesta de san Marcelino, junto con la de san Cleto, Papa y Mártir, se celebra el 26 de Abril.
Ibidem natalis sancti Marcellini, Papae et Martyris; qui, sub Maximiano, pro fideChristi, una cum Claudio, Cyrino et Antonino, capite truncatus est. Quo tempore ita magna fuit persecutio, utdecem et septem millia Christianorum, intra unum mensem, martyrio coronarentur. Ipsius tamen sancti Marcellini festum, una cum festo sancti Cleti, Papae et Martyris, sexto Kalendas Maji celebratur.


En Perigueux de Francia, san Frontón, el cual, ordenado Obispo por san Pedro Apóstol, en unión del Presbítero Jorge, convirtió a Cristo gran muchedumbre de aquella gente, y esclarecido en milagros, murió en paz.
Petragoricis, in Gallia, sancti Frontonis, qui, a beato Petro Apostolo Episcopus ordinatus, cum Georgio Presbytero magnam illius gentis multitudinem convertit ad Christum, et, miraculis clarus, in pace quievit.

En Roma, el triunfo de cuarenta y seis santos soldados, que, bautizados juntamente por el Papa Dionisio, fueron al punto de orden del Emperador Claudio degollados y sepultados en la via Salaria; donde también fueron depositados otros ciento veintiún Mártires, y entre ellos cuatro soldados de Cristo: Teodosio, Lucio, Marcos y Pedro.
Romae natalis sanctorum quadraginta sex militum, qui, simul baptizati a sanctoDionysio Papa, mox Claudii Imperatoris jussu decollati sunt, ac via Salaria sepulti; ubi et alii Martyres centum viginti et unus positi sunt, inter quos fuerunt quatuor milites Christi, scilicet Theodosius, Lucius, Marcus et Petrus.


En Torres de Cerdeña, los santos Mártires Proto, Presbítero, y Jenaro, Diácono; los cuales enviados a aquella isla por san Cayo Papa, allí mismo en tiempo de Diocleciano y del Presidente Bárbaro, fueron inmolados.
Turribus, in Sardinia, sanctorum Martyrum Proti Presbyteri, et Januarii Diaconi, qui, a sancto Cajo Papa ad eam insulam missi, ibidem, tempore Diocletiani, sub Barbaro Praeside, consummati sunt.

En Constantinopla, el triunfo de los santos Martirio, Subdiácono, y Marciano, Cantor, que en tiempo del Emperador Constancio fueron muertos por los herejes.
Constantinopoli passio sanctorum Martyrii Subdiaconi, et Marciani Cantoris, qui ab haereticis, sub Constantio Imperatore, necati sunt.

En Soissons de Francia, los santos Mártires Crispín y Crispiniano, nobles Romanos, que en la persecución de Diocleciano, siendo Presidente Ricciovaro, después de atroces tormentos, pasados a cuchillo lograron la corona del martirio. Sus cuerpos fueron más tarde llevados a Roma y sepultados honoríficamente en la Iglesia de san Lorenzo in Paneperna.
Suessione, in Galliis, sanctorum Martyrum Crispini et Crispiniani, nobilium Romanorum, qui, in persecutione Diocletiani, sub RictiovaroPraeside, post immania tormenta gladio trucidati, coronam martyrii sunt consecuti; quorum corpora postea Romam delata fuerunt, atque in Ecclesia sancti Laurentii in Pane et Perna honorifice tumulata.


En Florencia, el martirio de san Miniato, soldado, que, en tiempo del Emperador Decio, peleando como bueno por la fe de Cristo, fue coronado de un noble martirio.
Florentiae passio beati Miniatis militis, qui, sub Decio Principe, pro fide Christi egregie certans, nobili martyrio coronatur.


En Brescia, la gloriosa muerte de san Gaudencio, Obispo, ilustre en santidad y doctrina.
Brixiae natalis sancti Gaudentii Episcopi, eruditione et sanctitate conspicui.

En Gevaudán de Francia, san Hilario, Obispo.
Gavalis, in Gallia, sancti Hilarii Episcopi.


Y en otras partes, otros muchos santos Mártires y Confesores, y santas Vírgenes.
R. Deo Gratias.

viernes, 15 de febrero de 2013

Septiembre 25


25 de Septiembre / Die 25 Septembris. Septimo Kalendas Octobris. 


En el castillo de Emaús, el triunfo de san Cleofás, que fue discípulo de Cristo, y de quien es tradición que, en la misma casa donde había dispuesto la mesa al Señor, fue por la confesión del mismo asesinado a manos de los Judíos, y con gloriosa memoria sepultado.
Apud castellum Emmaus natalis beati Cleophae, qui fuit Christi discipulus, quem et in eadem domo in qua mensam Domino paraverat, pro confessione illius a Judaeis occisum tradunt, et gloriosa memoria sepultum.


En Amiens de Francia, san Fermín, Obispo, el cual, en la persecución de Diocleciano, de orden del Presidente Ricciovaro, al cabo de varios tormentos, cortada la cabeza, alcanzó el martirio.
Ambiani, in Gallia, beati Firmini Episcopi, qui, in persecutione Diocletiani, sub Rictiovaro Praeside, post varia tormenta, capitis decollatione martyrium sumpsit.

El mismo día, en la vía Claudia, san Herculano, soldado y Mártir, el cual, en el imperio de Antonino, convertido a Cristo por los milagros acaecidos en el martirio de san Alejandro Obispo, después de muchos tormentos, fue por la confesión de la fe pasado a cuchillo.
Eodem die, via Claudia, sancti Herculani, militis et Martyris; qui, sub AntoninoImperatore, miraculis in passione beati Alexandri Episcopi ad Christum conversus, atque ob fidei confessionem, post multa tormenta, gladio caesus est.

En Damasco, los santos Mártires Paulo y Tatta, su mujer, con sus hijos Sabiniano, Máximo, Rufo y Eugenio; los cuales, acusados de ser Cristianos, fueron atormentados con azotes y otros suplicios, y en medio de los tormentos entregaron sus almas a Dios.
Damasci sanctorum Martyrum Pauli, et Tattae conjugis, ac Sabiniani, Maximi, Rufi et Eugenii filiorum; qui, Christianae religionis accusati, verberibus aliisque suppliciis torti sunt, et incruciatibus animas Deo reddiderunt.

En Asia, el suplicio de los santos Bardomiano, Eucarpo y otros veintiséis Mártires.
In Asia passio sanctorum  Bardomiani, Eucarpi et aliorum viginti sex Martyrum.  

En Lyon de Francia, el tránsito de san Lupo, que de Anacoreta fue consagrado Obispo.
Lugduni, in Gallia, depositio sancti Lupi, qui ex Anachoreta factus est Episcopus.

En Auxerre, san Anacario, Obispo y Confesor.
Antisiodori sancti Anacharii, Episcopi et Confessoris. 

En Blois de Francia, san Solemnio, Obispo de Chartres, esclarecido en milagros.
Blesis, in Gallia, sancti Solemnii, Episcopi Carnutensis, miraculis clari.

En el mismo día, san Principio, que fue Obispo de Soissons, y hermano de san Remigio Obispo.
Eodem die sancti Principii, qui fuit Episcopus Suessionensis et frater beati Remigii Episcopi.


En Roma, el nacimiento de san Vicente María Strambi, Obispo de Macerata y de Tolentino, religioso de la Congregación de la Cruz y Pasión de Jesús, preclaro por el celo pastoral; al cual el Papa Pío XII puso entre los Santos.


En Anagni, las santas Vírgenes Aurelia y Neomisia.
Anagniae sanctarum Virginum Aureliae et Neomisiae. 


Y en otras partes, otros muchos santos Mártires y Confesores, y santas Vírgenes.
R. Deo Gratias.


domingo, 10 de febrero de 2013

Agosto 25


25 de Agosto / Die 25 Augusti. Octavo Kalendas Septembris. 


En Cartago, san Luis IX, Rey de los Francos y Confesor, ilustre por la santidad de vida y por el don de milagros. Sus huesos fueron después llevados a París.
Apud Carthaginem sancti Ludovici Noni, Regis Francorum et Confessoris, vitae sanctitate ac miraculorum gloria praeclari, cujus ossa postmodum Lutetiam Parisiorum sunt relata.


En Roma, el tránsito de san José de Calasánz, Presbítero y Confesor, ilustre por la inocencia de vida y por los milagros; el cual, para instruir en la piedad y en las letras a la juventud, fundó la Orden de Clérigos Regulares Pobres de la Madre de Dios de las Escuelas Pías. El Sumo Pontífice Pío XII le constituyó celestial Patrono ante Dios de todas las Escuelas populares cristianas existentes en todo el mundo. Su fiesta se celebra el 27 de Agosto.
Romae natalis sancti Josephi Calasanctii, Presbyteri et Confessoris, vitae innocentia et miraculis illustris; qui, ad erudiendam pietate ac litteris juventutem, Ordinem Clericorum Regularium Pauperum Matris Dei Scholarum Piarum fundavit. Eum Pius Duodecimus, Pontifex Maximus, omnium Scholarum popularium christianarum ubique exsistentium caelestem apud Deum Patronum constituit. Ipsius tamen festivitas sexto Kalendas Septembris recolitur.


En Roma igualmente, los santos Mártires Eusebio, Ponciano, Vicente y Peregrino, los cuales, en tiempo del Emperador Cómmodo, fueron primero levantados en el ecúleo y descoyuntados con nervios, después apaleados y quemados con hachas los costados; mas, perseverando fidelísimamente en alabar a Cristo, los acotaron con plomadas hasta expirar.
Item Romae sanctorum Martyrum Eusebii, Pontiani, Vincentii et Peregrini; qui, sub Commodo Imperatore, primum in equuleo levati, nervis quoque distenti, ac deinde fustibus caesi sunt, flammis circa eorum latera appositis; et, cum in laude Christi fidelissime permanerent, plumbatis usque ad emissionem spiritus sunt mactati.


En Roma además, el triunfo de san Nemesio, Diácono, y su hija Lucila, Virgen, los cuales, no pudiendo ser apartados de la fe de Cristo, por orden del Emperador Valeriano fueron degollados. Sus cuerpos, sepultados por el Papa san Esteban y después colocados con más honor por san Sixto II en la vía Apia el 31 de Octubre, fueron por Gregorio V trasladados a la Diaconía de santa María la Nueva, juntamente con los santos Sinfronio, el Tribuno Olimpio con su mujer Exuperia e hijo Teodulo; todos los cuales, convertidos por san Sinfronio y bautizados por el mismo san Esteban, habían sido coronados del martirio. Estos cuerpos, hallados en el mismo paraje en tiempo del Papa Gregorio XIII, fueron más honoríficamente colocados bajo el altar de la misma Iglesia el 8 de Diciembre.
Romae praeterea natalis beati Nemesii Diaconi, et filiae Lucillae Virginis; qui,cum de fide Christi flecti nequaquam possent, decollati sunt, jubente Valeriano Imperatore. Ipsorum corpora, a beato Stephano Papa sepulta, deinde a beato Xysto Secundo via Appia, pridie Kalendas Novembris, honestius tumulata, Gregorius Quintus in Diaconiam sanctae Mariae Novae transtulit, una cum sanctis Symphronio, Olympio Tribuno, hujusque uxore Exsuperia et Theodulo filio; qui omnes, Symphronii opera conversi et ab eodem sancto Stephano baptizati, martyrio coronati fuerant. Eadem Sanctorum corpora, Gregorio Decimo tertio Summo Pontifice, ibidem inventa, sub altari ejusdem Ecclesiae honorificentius collocata sunt sexto Idus Decembris.


En Roma también, san Ginés, Mártir, el cual, siendo Gentil y cómico, mientras se burlaba en el teatro de nuestros sagrados Misterios, delante del Emperador Diocleciano, de improviso se convirtió por divina inspiración a la fe, y fue bautizado. Al punto, por orden del Emperador, fue cruelísimamente apaleado, suspendido en el potro, desgarrado por mucho tiempo con uñas aceradas y quemado con hachas, y al cabo, como perseverase constante en la fe de Cristo, diciendo: «No hay más Rey que Cristo, y si por Él me quitáis mil veces la vida, no me le quitaréis de la boca ni del corazón», mereció, cortada la cabeza, la palma del martirio.
Item Romae sancti Genesii Martyris, qui, primum sub Gentilitate mimus, cum in theatro, spectante Diocletiano Imperatore, Mysteriis Christianorum illuderet, repente, inspiratus a Deo, conversus est ad fidem et baptizatus. Mox, Imperatoris jussu, fustibus crudelissime caesus, deinde suspensus in equuleo, et ungularum diutissima laceratione vexatus, lampadibus etiam adustus est; ac tandem, cum in fide Christi persisteret, dicens: « Non est Rex praeter Christum, pro quo si millies occidar, ipsum mihi de ore, ipsum mihi de corde auferre non poteritis », martyrii palmam obtruncatione capitis promeruit.


En Arles de Francia, otro san Ginés, el cual, ejerciendo el oficio de notario, y no queriendo escribir los impíos edictos contra los Cristianos, antes arrojando en público los registros en prueba de que él también era Cristiano, fue preso y degollado, y así bautizado con su propia sangre, consiguió la gloria del martirio.
Arelate, in Gallia, beati item Genesii, qui, cum impia edicta, quibus Christiani puniri jubebantur, exceptoris officio fungens, nollet excipere, et, projectis in publicum tabulis, se Christianum esse testaretur, comprehensus et decollatus est, atque ita martyrii gloriam, proprio cruore baptizatus, accepit.


En Siria, san Julián, Mártir.
In Syria sancti Juliani Martyris. 


En Tarragona de España, san Magín, Mártir.
Tarracone, in Hispania, sancti Magini Martyris. 


En Itálica de España, san Geroncio, Obispo, que en tiempo de los Apóstoles, predicando en aquella provincia el Evangelio, al cabo de muchos trabajos murió en la cárcel.
Italicae, in Hispania, sancti Geruntii Episcopi, qui, Apostolorum tempore, Evangelium in ea provincia praedicavit, et, post multos labores, in carcere quievit.


En Constantinopla, san Menas, Obispo.
Constantinopoli sancti Mennae Episcopi. 


En Utrecht, san Gregorio, Obispo.
Trajecti sancti Gregorii Episcopi. 


En Monte Falisco de Etruria, santo Tomás, Confesor, que fue Obispo de la Iglesia de Hereford en Inglaterra.
Apud Montem Faliscum, in Etruria, sancti Thomae Confessoris, qui Herfordiensis Ecclesiae, in Anglia, Episcopus exstitit.


En Nápoles de Campania, santa Patricia, Virgen.
Neapoli, in Campania, sanctae Patriciae Virginis. 


Y en otras partes, otros muchos santos Mártires y Confesores, y santas Vírgenes.
R. Deo Gratias.


jueves, 7 de febrero de 2013

Julio 25


25 de Julio / Die 25 Julii. Octavo Kalendas Augusti. 


Santiago Apóstol, que fue hermano de san Juan Evangelista, y degollado por Herodes Agripa, cerca de la fiesta de Pascua, fue el primero de los Apóstoles que recibió la corona del martirio. Sus sagrados huesos, trasladados en este día desde Jerusalén a España, y colocados en sus últimos confines en Galicia, son piadosamente venerados con singularísima devoción de aquellas gentes y de los fieles de toda la Cristiandad, que por devoción y por voto acuden a visitarlos.
Sancti Jacobi Apostoli, qui exstitit beati Joannis Evangelistae frater; et, prope festum Paschae ab Herode Agrippa decollatus, primus ex Apostolis coronam martyiii percepit. Ejus sacra ossa, ab Hierosolymis ad Hispanias hoc die translata, et in ultimis earum finibus apud Gallaeciam recondita, celeberrima illarum gentium veneratione, et frequenti Christianorum conctirsu, religionis et voti causa illuc adeuntium, pie coluntur.


En Licia, san Cristóbal, Mártir, el cual, en el imperio de Decio, magullado con varas de hierro, y preservado por la celestial virtud de Cristo, de la voracidad de las llamas, finalmente acribillado a saetas y cortada la cabeza, consumó el martirio.
In Lycia sancti Christophori Martyris, qui, sub Decio, virgis ferreis attritus, et e flammae aestuantis incendio superna Christi virtute servatus, ad ultimum, sagittarum ictibus confossus, capitis obtruncatione martyrium complevit.


En Barcelona de España, el triunfo de san Cucufate, Mártir, que, en la persecución de Diocleciano, siendo Presidente Daciano, superados muchísimos tormentos y muerto al filo de la espada, se fue vencedor al cielo.
Barcinone, in Hispania, natalis beati Cucuphatis Martyris, qui, in persecutione Diocletiani, sub Daciano Praeside, plurimis tormentis superatis, tandem, percussus gladio, victor migravit in caelum.

En Palestina, san Pablo, Mártir, el cual, en la persecución de Maximiano Galerio, siendo Presidente Firmiliano, condenado a muerte y obtenido un corto espacio de tiempo para orar, rogó a Dios de todo corazón, primero por sus hermanos los Cristianos, después por los Judíos y Gentiles para que conociesen la verdad de la fe, luego por la muchedumbre de los circunstantes, últimamente por el Juez que le había condenado y por el verdugo que le iba a dar el golpe; y cortada la cabeza, recibió la corona del martirio.
In Palaestina sancti Pauli Martyris, qui, in persecutione Maximiani Galerii, sub Firmiliano Praeside, capitis damnatus, et, exiguo orandi spatio impetrato, primum pro contribulibus suis, deinde pro Judaeis et Gentilibus, ut fidei veritatem agnoscerent, postea pro circumstantium multitudine, demum pro Judice qui ipsum damnaverat, et pro carnifice a quo feriendus erat, Deum toto corde precatus, martyrii coronam, abscissis cervicibus, accepit.

En Furco de los Vestinos, los santos Mártires Florencio y Félix, naturales de Siponte.
Furconii, in Vestinis, sanctorum Martyrum Sipontinorum Florentii et Felicis.


En Córdoba de España, san Teodomiro, Monje y Mártir.
Cordubae, in Hispania, sancti Theodemiri, Monachi et Martyris.


En Palestina, santa Valentina, Virgen, la cual, conducida al altar para que ofreciese sacrificio, y habiéndolo echado a tierra con los pies, fue primero cruelísimamente atormentada, y arrojada luego en la hoguera con otra Virgen compañera suya, voló al Esposo.
In Palaestina sanctae Valentinae Virginis, quae, cum ad aram, ut immolaret, adducta esset, eamque calcibus evertisset, prius dirissime cruciata est; deinde, una cum socia Virgine, in ignem conjecta cucurrit ad Sponsum.

En Tréveris, san Magnerico, Obispo y Confesor.
Treviris sancti Magnerici,Episcopi et Confessoris.


Y en otras partes, otros muchos santos Mártires y Confesores, y santas Vírgenes.
R. Deo Gratias.


martes, 5 de febrero de 2013

Junio 25


25 de Junio / Die 25 Junii.  Septimo Kalendas Julii. 


En territorio de Guleto, cerca de Nusco, san Guillermo, Confesor, Padre de los Ermitaños de Monte Virgen.
In territorio Guleti, prope Nuscum, sancti Gulielmi Confessoris, Patris Eremitarum Montis Virginis.

En Berea, el triunfo de san Sosípatro, que fue discípulo de san Pablo Apóstol.
Apud Beroeam natalis sancti Sosipatris, qui fuit discipulus beati Pauli Apostoli.


En Roma, santa Lucía, Virgen y Mártir, con otros veintidós.
Romae sanctae Luciae, Virginis et Martyris, cum aliis viginti duobus. 

En Alejandría, san Galicano, Mártir, varón Consular, condecorado con las insignias del triunfo y privado de Constantino Augusto; convertido a la fe de Cristo por los santos Juan y Pablo y bautizado, retiróse con san Hilarino a la ciudad de Ostia, y allí se consagró totalmente a la hospitalidad y servicio de los enfermos; a cuya fama, divulgada por todo el Orbe, concurrían las gentes de todas partes para ver a un hombre que, habiendo sido Patricio y Cónsul, lavaba los pies a los pobres, les ponía la mesa y daba aguamanos, asistía solícito a los enfermos y se ocupaba en las demás obras de caridad. Más tarde, desterrado por Juliano Apóstata, se fue a Alejandría, donde, compeliéndole el Juez Rauciano a ofrecer sacrificio y rehusándolo él, atravesado por la espada, fue hecho Mártir de Cristo.
Alexandriae sancti Gallicani Martyris, viri Consularis, qui, sublimatusinfulis triumphalibus et Constantino Augusto carus, a sanctis Joanne et Paulo ad Christi fidem conversus est; eaque suscepta, cum sancto
Hilarino secessit ad Ostia Tiberina, atque ibi hospitalitati et infirmorum servitio totum se dedit. Cujus rei fama in toto Orbe divulgata, multi undique illuc venientes videbant virum ex Patricio et Consule lavare pauperum pedes, ponere mensam, aquam manibus effundere, languentibus sollicite ministrare et cetera pietatis officia exhibere. Ipse postmodum, sub Juliano Apostata, inde expulsus, Alexandriam perrexit; ibique, cum a Rauciano Judice sacrificare cogeretur et contemneret, ideo, percussus gladio, Christi Martyr effectus est.


En Sibápolis de Mesopotamia, santa Febronia, Virgen y Mártir, la cual, en la persecución de Diocleciano, por orden del Juez Sileno, por conservar la fe y la castidad, fue primeramente azotada con varas, atormentada en el potro, descarnada con peines de hierro, y abrasada con fuego, hasta que por fin, arrancándole los dientes y cortándole los pechos, la decapitaron, y engalanada con tantas joyas de tormentos, voló al Esposo.
Sibapoli, in Mesopotamia, sanctae Febroniae, Virginis et Martyris; quae, in persecutione Diocletiani, sub Sileno Judice, ob fidem et pudicitiam servandam, primo virgis caesa et equuleo torta, deinde pectinibus laniata atque igne succensa, demum, excussis dentibus ac mammis pedibusque abscissis, capitis damnata, tot passionum ornata monilibus migravit ad Sponsum.

En Riez, san Próspero de Aquitania, Obispo de aquella ciudad, ilustre en saber y piedad, el cual peleó valientemente contra los Pelagianos en defensa de la fe católica.
Apud Rhegium sancti Prosperi Aquitani, ejusdem urbis Episcopi, eruditione ac pietate insignis, qui adversus Pelagianos, pro fide catholica, strenue decertavit.


En Turín, el tránsito de san Máximo, Obispo y Confesor, en santidad y doctrina celebérrimo.
Taurini natalis sancti  Maximi, Episcopi et Confessoris, doctrina et sanctitate celeberrimi.


En Holanda, san Adelberto, Confesor, que fue discípulo de san Wílibrordo Obispo.
In Hollandia sancti Adelberti Confessoris, qui fuit discipulus sancti Willibrordi Episcopi.


Y en otras partes, otros muchos santos Mártires y Confesores, y santas Vírgenes.
R. Deo Gratias.


Mayo 25


25 de Mayo / Die 25 Maji. Octavo Kalendas Junii. 


En Salerno, el tránsito de san Gregorio VII, Papa y Confesor, acérrimo propugnador y defensor de la libertad eclesiástica.
Salerni depositio beati Gregorii Septimi, Papae et Confessoris, ecclesiasticae libertatis propugnatoris ac defensoris acerrimi.


En Roma, en la vía Nomentana, el triunfo de san Urbano I, Papa y Mártir, por cuya predicación y doctrina muchos, entre ellos Tiburcio y Valeriano, recibieron la fe de Cristo, y por ella padecieron el martirio. Él también, en la persecución de Alejandro Severo, sufrido muchos trabajos por la Iglesia de Dios, finalmente cortada la cabeza, fue coronado del martirio.
Romae, via Nomentana, natalis beati Urbani Primi, Papae et Martyris, cujus exhortatione et doctrina complures (in quibus fuere Tiburtius et Valerianus) Christi susceperunt fidem, et pro ea martyrium subierunt. Ipse quoque, in persecutione Alexandri Severi, multa passus pro Ecclesia Dei, tandem, cervicibus abscissis, martyrio coronatus est.


En Yarrow de Inglaterra, el tránsito de san Beda el Venerable, Presbítero, Confesor y Doctor de la Iglesia, en santidad y doctrina celebérrimo. Su fiesta se celebra el 27 de este mes.
Girvi, in Anglia, transitus sancti Bedae Venerabilis, Presbyteri, Confessoris et Ecclesiae Doctoris, sanctitate et eruditione celeberrimi. Ipsius autem festum recolitur sexto Kalendas Junii.


En Florencia, el tránsito de santa María Magdalena de Pazzis, Virgen de la Orden Carmelitana, ilustre en santidad de vida.Su fiesta se celebra el 29 de este mes.
Florentiae natalis sanctae Mariae-Magdalenae de Pazzis Virginis, ex Ordine Carmelitarum, vita et sanctitate illustris. Ejus vero festivitas quarto Kalendas Junii celebratur.

En Doróstoro de la Misia inferior, el triunfo de los santos Mártires Pasícrates, Valentión y de otros dos, juntamente coronados.
Dorostori, in Mysia inferiore, item natalis sanctorum Martyrum Pasicratis, Valentionis et aliorum duorum, simul coronatorum.


En Milán, san Dionisio, Obispo, el cual, de orden de Constancio, Emperador Arriano, desterrado por la fe católica a Capadocia, entregó allí su espíritu al Señor con muerte la más parecida al martirio. Su santo cuerpo fué enviado por el Obispo Aurelio a Milán, a san Ambrosio Obispo, y se dice que a tan piadoso obsequio cooperó tambiérn san Basilio el Magno.
Mediolani sancti Dionysii Episcopi, qui, ab Ariano Imperatore Constantio in Cappadociam pro fide catholica relegatus, ibidem, propiore  Martyribus titulo, spiritum Deo reddidit. Ejus sacrum corpus ab Aurelio Episcopo transmlssum est Mediolanum ad beatum Ambrosium Episcopum; cui piae actioni officium quoque sancti Basilii Magni accessisse traditur.


En Florencia, la feliz muerte de san Zenobio, Obispo de la misma ciudad, ilustre por la santidad de vida y la gloria de los milagros.
Florentiae natalis sancti Zenobii, ejusdem civitatis Episcopi, vitae sanctitate  ac miraculorum gloria conspicui.

En Inglaterra, san Adelmo, Obispo de Sherborne.
In Britannia sancti Aldelmi, Episcopi Schireburgensis.


En el territorio de Troyes, San León, Confesor.
In territorio Tricassino sancti Leonis Confessoris.


En París, santa Magdalena Sofía Barat, Fundadora del Instituto de las Religiosas del Sagrado Corazón de Jesús; la cual trabajó ardorosamente por la Cristiana educación de las niñas, y fue puesta en el catálogo de las santas Vírgenes por el Papa Pío XI.
Lutetiae Parisiorum sanctae Magdalenae-Sophiae Barat, Fundatricis Instituti Sororum a Sacro Corde Jesu; quae pro Christiana puellarum informatione valde adlaboravit, et a Pio Papa Undecimo in sanctarum Virginum catalogum fuit relata.


En Véroli de los Hérnicos, la Traslación de santa María de Santiago, cuyo sagrado cuerpo resplandece con muchísimos milagros.
Verulis, in Hernicis, Translatio sanctae Mariae Jacobi; cujus sacrum corpus plurimis miraculis illustratur.


En Asís de Umbría, la Traslación de san Francisco, Confesor, en tiempo del Papa Gregorio IX.
Assisii, in Umbria, item Translatio sancti Francisci Confessoris, tempore Gregorii Papse Noni.


Y en otras partes, otros muchos santos Mártires y Confesores, y santas Vírgenes.
R. Deo Gratias.