Mostrando entradas con la etiqueta 13. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta 13. Mostrar todas las entradas

miércoles, 20 de febrero de 2013

Enero 13


13 de Enero / Die 13 Januarii. Idibus Januarii. 


Octava de la Epifanía del Señor
Octava Epiphaniae Domini. 


En Poitiers de Francia, el tránsito de san Hilario, Obispo y Confesor, que por la fe católica, que valerosamente defendió, desterrado cuatro años en Frigia, allí, entre otros milagros, resucitó un muerto. El Sumo Pontífice Pío IX le declaró y confirmó Doctor de la Iglesia universal. Su fiesta se celebra el día siguiente.
Pictavis, in Gallia, natalis sancti Hilarii, Episcopi et Confessoris; qui,ob catholicam fidem, quam strenue propugnavit, quadriennio apud Phrygiam relegatus, ibi, inter alia miracula, mortuum suscitavit. Eum Pius Nonus, Pontifex Maximus, universalis Ecclesiae Doctorem declaravit et confirmavit. Ipsius autem festum sequenti die celebratur.


En Reims de Francia, el tránsito de san Remigio, Obispo y Confesor, el cual convirtió a Cristo la nación de los Francos, bautizando e instruyendo en los misterios de la fe a su Rey Clodoveo, y cumplidos muchos años de Episcopado, célebre en santidad y por la gloria de los milagros, pasó de esta vida. Su fiesta se celebra el 1 de octubre, día en que fue trasladado su sagrado cuerpo.
Rhemis, in Gallia, item natalis sancti Remigii, Episcopi et Confessoris. Hic gentem Francorum convertit ad Christum, Clodoveo, ipsorum Rege, sacris baptismatis undis et fidei sacramentis initiato; et, cum annos plurimos in Episcopatu explesset, sanctitate et miraculorum gloria conspicuus, decessit e vita. Ejus vero festivitas Kalendis Octobris potissimum recolitur, quo die sacrum ipsius corpus translatum fuit.

En Roma, en la vía Lavicana, las coronas de cuarenta santos Soldados que en el imperio de Galieno, por la confesión de la verdadera fe, merecieron recibirlas.
Romae, via Lavicana, coronae sanctorum Militum quadraginta, quas ipsi, sub Gallieno Imperatore, pro verae fidei confessione percipere meruerunt.

En Córdoba de España, los santos Mártires Gumersindo, Presbítero, y Servideo, Monje.
Cordubae, in Hispania, sanctorum Martyrum Gumesindi Presbyteri, et Servidei Monachi. 


En Cerdeña, san Potito, Mártir, el cual siendo Emperador Antonino y Presidente Gelasio, después de muchos tormentos, consiguió finalmente el martirio por la espada.
In Sardinia sancti Potiti Martyris, qui, sub Antonino Imperatore et Gelasio Praeside, multa passus, demum gladio martyrium consecutus est.


En Singidón de la Misia Superior, los santos Mártires Hérmilo y Estratónico, los cuales, después de crueles tormentos, imperando Licinio, fueron sumergidos en el río Danubio.
Singidoni, in Mysia superiore, sanctorum Martyrum Hermyli et Stratonici, qui,post saeva tormenta, sub Licinio Imperatore, in Istrum flumen demersi sunt.

En Cesarea de Capadocia, san Leoncio, Obispo, que luchó denodadamente, en tiempo de Licinio, contra los Gentiles, y en el de Constantino contra los Arrianos.
Caesarae, in Cappadocia, sancti Leontii Episcopi, qui, sub Licinio, adversus Gentiles, et, sub Constantino, adversus Arianos plurimum decertavit.


En Tréveris, san Agricio, Obispo.
Treviris sancti Agritii Episcopi. 

En el monasterio de Vergy, en Francia, san Vivencio, Confesor.
In Versiaco monasterio, in Gallia, sancti Viventii Confessoris. 


En Amasea del Ponto, santa Gláfira, Virgen.
Amaseae, in Ponto, sanctae Glaphyrae Virginis. 

En Milán, en el convento de santa Marta, la beata Verónica de Binasco, Virgen, de la Orden de San Agustín.
Mediolani, in coenobio sanctas Marthae, Beatae Veronicae de Binasco Virginis, ex Ordine sancti Augustini.

Y en otras partes, otros muchos santos Mártires y Confesores, y santas Vírgenes.
R. Deo Gratias.


martes, 19 de febrero de 2013

Diciembre 13

13 de Diciembre / Die 13 Decembris. Idibus Decembris. 


En Siracusa de Sicilia, el triunfo de santa Lucía, Virgen y Mártir, en la persecución de Diocleciano. Esta noble doncella, entregada, de orden del Consular Pascasio, a hombres impúdicos que la llevasen donde el populacho ultrajase su pudor, no la pudieron en modo alguno mover, ni valiéndose de sogas ni con muchos pares de bueyes; después, habiendo superado, sin recibir lesión, el tormento de la pez, resina y aceite hirviendo, por fin, atravesada con un cuchillo la garganta, consumó el martirio.
Syracusis, in Sicilia, natalis sanctae Luciae, Virginis et Martyris, in persecutione Diocletiani. Haec nobilis Virgo, cum eam lenones, quibus, jubente Paschasio Consulari, tradita erat ut a populo castitati ejus illuderetur, ducere vellent, nullatenus per illos moveri potuit, nec funibus additis, nec boum jugis plurimis; deinde vero, picem, resinam ac fervens oleum nil laesa superans, tandem, gladio in gutture percussa, martyrium consummavit.


En Molíns de Francia, el tránsito de santa Juana Francisca Fremiot de Chantal, Viuda, que fue Fundadora de la Orden de Monjas de la Visitación de santa María; y señalada por la nobleza de su sangre, por la santidad que constantemente ejercitó en cuatro estados de vida y por el don de milagros, fue puesta por el Sumo Pontífice Clemente XIII en el número de las Santas. Su sagrado cuerpo fue trasladado a Annecy en Saboya, y sepultado con solemne pompa en la Iglesia principal de su Orden. Su fiesta, por decreto del Papa Clemente XIV, se celebra en toda la Iglesia el 21 de Agosto.
Molini, in Gallia, item natalis sanctae Joannae-Franciscae Fremiot de Chantal Viduae, quae Ordinis Sanctimonialium Visitationis sanctae Mariae fuit Institutrix; ac, nobilitate generis, vitae sanctimonia, quam in quadruplici statu constanter duxit, et miraculorum dono illustris, a Clemente Decimo tertio, Pontifice Maximo, in Sanctarum numerum relata est. Sacrum ejus corpus Annesium, in Sabaudia, translatum fuit, et solemni pompa in prima sui Ordinis Ecclesia tumulatum. Ipsius autem festum duodecimo KalendasSeptembris ab universa Ecclesia Clemens Papa Decimus quartus celebrari mandavit.


En Armenia, el suplicio de los santos Mártires Eustracio, Auxencio, Eugenio, Mardario y Orestes, en la persecución de Diocleciano. Eustracio, primeramente por orden de Lisias, y después en Sebaste presidiendo Agricolao, junto con Orestes, torturado con exquisitos tormentos y, arrojado en un horno, entregó su espíritu a Dios. Orestes, extendido en un lecho de hierro candente, pasó al Señor. Los demás, ejercitados con durísimos suplicios en Arábraco, de orden del Presidente Lisias, consumaron en diversas formas el martirio. Sus cuerpos fueron posteriormente trasladados a Roma y honoríficamente colocados en la Iglesia de San Apolinar.
In Armenia passio sanctorum Martyrum Eustratii, Auxentii, Eugenii, Mardarii et Orestis, in persecutione Diocletiani. Ex ipsis Eustratius, primum sub Lysia, deinde Sebaste, sub Agricolao  Praeside, una cum Oreste exquisitis tormentis cruciatus, in fornacem missus reddidit spiritum; Orestes autem, in stratum ferreum ignitum positus, migravit ad Dominum; ceteri apud Arabracos, saevissimis agitati suppliciis, sub Lysia Praeside, diversimode martyrium consummarunt. Eorum corpora, postea Romam translata, in Ecclesia sancti Apollinaris honorifice collocata sunt.

En la isla de Solzi, cerca de Cerdeña, el martirio de san Antíoco, en tiempo del Emperador Adriano.
In Sulcitana insula, apud Sardiniam, passio sancti Antiochi, sub Hadriano Imperatore.

En Cambray de Francia, san Audberto, Obispo y Confesor.
Cameraci, in Gallia, sancti Authberti, Episcopi et Confessoris. 


En la aldea de Ponthieu de Francia, san Judoco, Presbítero y Confesor.
In pago Pontivo, in Gallia, sancti Judoci, Presbyteri et Confessoris. 


En territorio de Estrasburgo, santa Otilia, Virgen.
In territorio Argentoratensi sanctae Othiliae Virginis.


Y en otras partes, otros muchos santos Mártires y Confesores, y santas Vírgenes.
R. Deo Gratias.

domingo, 17 de febrero de 2013

Noviembre 13

13 de Noviembre / Die 13 Novembris. Idibus Novembris. 



San Diego, Confesor, de la Orden de Menores, cuyo tránsito fue el día de ayer.
Sancti Didaci, ex Ordine Minorum, Confessoris; cujus dies natalis recolitur pridie hujus diei.

En Ravena, el triunfo de los santos Mártires Valentín, Solutor y Víctor, que padecieron siendo Emperador Diocleciano.
Ravennae natalis sanctorum Martyrum Valentini, Solutoris et Victoris; qui sub Diocletiano Imperatore passi sunt.

En Aix en la provincia Narbonense, san Mitrio, celebérrimo Mártir.
Aquis, in provincia Narbonensi, beati Mitrii, clarissimi Martyris. 

En Cesarea de Palestina, el suplicio de los santos Antonino, Zebina, Germán y Ennata, Virgen. Ésta, en el imperio de Galerio Maximiano, después de azotada, fue quemada; los otros, por reprender con intrépida libertad al Presidente Firmiliano, que impíamente sacrificaba a los dioses, fueron decapitados.
Caesareae, in Palaestina, passio sanctorum Antonini, Zebinae, Germani et Ennathae Virginis. Haec, sub Galerio Maximiano Imperatore, verberibus caesa, igne cremata est; illi vero, cum intrepidi ac libera voce Firmilianum Praesidem, diisimmolantem, impietatis arguerent, capite caesi sunt.

En África, los santos Mártires Españoles Arcadio, Pascasio, Probo y Eutiquiano; los cuales, en la persecución Vandálica, por no querer condescender en modo alguno con la perfidia Arriana, fueron primeramente proscritos por el Rey Arriano Genserico; después condenados a destierro y atormentados con atrocísimos suplicios, y por último, fueron ejecutados con diferente género de muerte. Descolló en esta ocasión la constancia de Pablito, niño de corta edad, hermano de los santos Pascasio y Eutiquiano, el cual, no pudiendo de ningún modo ser apartado de la fe católica, fue por largo tiempo apaleado y condenado a la más abyecta esclavitud.
In Africa sanctorum Martyrum Hispanorum Arcadii, Paschasii, Probi et Eutychiani; qui, in persecutione Wandalica, cum in Arianam perfidiam nullatenus declinare paterentur, hinc a Genserico, Rege Ariano, primum proscripti, deinde  acti in exsilium atque atrocissimis suppliciis cruciati, postremum diverso mortis genere interempti sunt. Tunc etPaulilli pueruli, germani sanctorum Paschasii et Eutychiani, constantia enituit; qui, cum de fide catholica nullatenus posset avelli, fustibus diu caesus est, atque ad infimam servitutem damnatus.



En Roma, san Nicolás I, Papa, distinguido por su fortaleza apostólica.
Romae sancti Nicolai Papae Primi, vigore apostolico praestantis.


En Tours de Francia, san Bricio, Obispo, que fue discípulo de San Martín Obispo.
Turonis, in Gallia, sancti Britii Episcopi, qui fuit discipulus beati Martini Episcopi.


En Toledo de España, san Eugenio, Obispo.
Toleti, in Hispania, sancti Eugenii Episcopi. 


En Auvernia de Francia, san Quinciano, Obispo.
Arvernis, in Gallia, sancti Quinctiani Episcopi. 


En Cremona de Lombardía, san Homobono, Confesor, a quien, esclarecido en milagros, puso en el número de los Santos el Papa Inocencio III.
Cremonae, in Insubria, sancti Homoboni Confessoris; quem, miraculis clarum, Innocentius Papa Tertius in Sanctorum numerum retulit.


Y en otras partes, otros muchos santos Mártires y Confesores, y santas Vírgenes.
R. Deo Gratias.

sábado, 16 de febrero de 2013

Octubre 13

13 de Octubre / Die 13 Octobris.  Tertio Idus Octobris. 


San Eduardo, Rey de los Ingleses y Confesor, que descansó en el Señor el día 5 de Enero, pero es venerado principalmente en este día, a causa de la Traslación de su cuerpo.
Sancti Eduardi, Regis Anglorum et Confessoris, qui Nonis Januarii obdormivit in Domino, sed hac die, ob Translationem corporis ejus, potissimum colitur.

En Tróade, ciudad del Asia Menor, el triunfo de san Carpo, que fue discípulo de san Pablo Apóstol.
Apud Troadem, Asiae minoris urbem, natalis sancti Carpi, qui fuit discipulus beati Pauli Apostoli.


En Córdoba de España, el suplicio de los santos Mártires Fausto, Jenaro y Marcial; los cuales, atormentados primero en el ecúleo, raídas luego las cejas y arrancados los dientes, cortadas las orejas y la nariz, en el suplicio del fuego consumaron por fin el martirio.
Cordubae, in Hispania, item natalis sanctorum Martyrum Fausti, Januarii et Martialis; qui, primo equulei poena cruciati, deinde, superciliis rasis, dentibus evulsis, auribus quoque et naribus praecisis, ignis passione martyrium consummarunt.

En Salónica, san Florencio, Mártir, que al cabo de varios tormentos, fue consumido en la hoguera.
Thessalonicae sancti Florentii Martyris, qui, post varia tormenta, igne combustus est.


En Stokerau de Austria, san Colmano, Mártir.
Apud Stokeraviam, in Austria, sancti Colmanni Martyris.

En Antioquía, san Teófilo, Obispo, el sexto después de san Pedro Apóstol que ocupó la silla Pontifical de aquella Iglesia.
Antiochiae sancti Theophili Episcopi, qui, sextus post beatum Petrum Apostolum, ejusdem Ecclesiae Pontificatum tenuit.

En Tours de Francia, san Venancio, Abad y Confesor.
Turonis, in Gallia, sancti Venantii, Abbatis et Confessoris. 


En Subiaco del Lacio, santa Celedonia, Virgen.
Apud Sublacum, in Latio, sanctae Chelidoniae Virginis.


Y en otras partes, otros muchos santos Mártires y Confesores, y santas Vírgenes.
R. Deo Gratias.

jueves, 14 de febrero de 2013

Septiembre 13


13 de Septiembre / Die 13 Septembris. Idibus Septembris. 

En Alejandría, el triunfo de San Felipe, padre de santa Eugenia Virgen, el cual, renunciada la Prefectura de Egipto, consiguió la gracia del Bautismo, y puesto en oración, fue mandado degollar por el Prefecto Terencio, sucesor suyo.
Alexandriae natalis beati  Philippi, patris sanctae Eugeniae Virginis. Hic, dignitatem Praefecturae Ægypti deserens, Baptismatis gratiam assecutus est; quem, in oratione constitutum, jussit Terentius Praefectus, ejus successor, gladio jugulari.

Igualmente los santos Mártires Macrobio y Julián, que padecieron en tiempo de Licinio.
Item sanctorum Martyrum Macrobii et Juliani, qui sub Licinio passi sunt.

El mismo día, san Ligorio, Mártir, que, viviendo en el yermo, fue muerto por los Gentiles en odio de la fe de Cristo.
Eodem die sancti Ligorii Martyris, qui a Gentilibus, in eremo degens, ob Christi fidem necatus est.


En Alejandría, san Eulogio, Obispo, célebre en doctrina y santidad.
Alexandriae sancti Eulogii Episcopi, doctrina et sanctitate celebris.


En Angers de Francia, san Maurilio, Obispo, el cual resplandeció con innumerables milagros.
Andegavi, in Gallia, sancti Maurilii Episcopi, qui innumeris miraculis claruit.


En Sens, san Amado, Obispo y Confesor.
Apud Senonas sancti Amati, Episcopi et Confessoris. 


En el monasterio de Remiremont, en Francia, san Amadeo, Presbítero y Abad, ilustre por la abstinencia y por el don de milagros.
In monasterio Romarico, in Gallia, sancti Amati, Presbyteri et Abbatis, abstinentia et miraculorum dono illustris.


El mismo día, san Venerio, Confesor, varón de admirable santidad, que llevó vida eremítica en la isla de Palmarola.
Ipso die sancti Venerii  Confessoris, admirandae sanctitatis viri, qui in insula Palmaria vitam eremiticam duxit.


Y en otras partes, otros muchos santos Mártires y Confesores, y santas Vírgenes.
R. Deo Gratias.


sábado, 9 de febrero de 2013

Agosto 13


13 de Agosto / Die 13 Augusti.  Idibus Augusti. 


En Roma, san Hipólito, Mártir, el cual, en tiempo del Emperador Valeriano, para gloria de su confesión, después de otros tormentos, atado por los pies a los cuellos de caballos indómitos, arrastrado cruelmente por entre cardos y abrojos y despedazado todo el cuerpo, entregó su espíritu al Señor. Padecieron también el mismo día santa Concordia, su nodriza, la cual, antes que él herida con plomadas, pasó al Señor; y además otros diecinueve de su familia, que fueron degollados fuera de la puerta Tiburtina, y junto con él sepultados en el campo Verano.
Romae beati Hippolyti Martyris, qui pro confessionis gloria, sub Valeriano Imperatore, post alia tormenta, ligatis pedibus ad colla indomitorum equorum, per carduetum et tribulos crudeliter tractus est, ac, toto corpore lacerato, emisit spiritum. Passi sunt etiam eodem die beata Concordia, ejus nutrix, quae ante ipsum, plumbatis caesa, migravit ad Dominum; et alii decem et novem de domo sua, qui extra portam Tiburtinam decollati sunt, et, una cum ipso, in agro Verano sepulti.


En Forzila, el triunfo de san Casiano, Mártir, que como no quisiera adorar a los ídolos, el tirano, llamando a los muchachos, a quienes el Santo, por instruirlos, se había hecho aborrecible, les dio licencia para quitarle la vida; con que fue su martirio tanto más penoso cuanto más largo lo hicieron las débiles manos que lo ejecutaban.
Apud Forum Syllae natalis sancti Cassiani Martyris, qui cum adorare idola noluisset, ideo, vocatis a persecutore pueris, quibus exosus docendo factus fuerat, data est eis facultas eum perimendi; quorum quanto infirmior erat manus, tanto graviorem martyrii poenam, dilata morte, faciebat.

En Todi de Umbría, san Casiano, Obispo y Mártir, en tiempo del Emperador Diocleciano.
Tuderti, in Umbria, sancti Cassiani, Episcopi et Martyris, sub Diocletiano Imperatore.


En Burgos de España, las santas Centola y Elena, Mártires.
Burgis, in Hispania, sanctarum Centollae et Helenae Martyrum. 


En Constantinopla, san Máximo, Abad, insigne por su doctrina y celo de la verdad católica; al cual, por combatir acérrimamente contra los Monotelitas, el Emperador Constante Hereje, mandó cortar las manos y la lengua y lo desterró al Queroneso, donde esclarecido por su gloriosa confesión, entregó el espíritu a Dios. Entonces también, dos discípulos suyos, por nombre Anastasio, y otros muchos, padecieron diferentes tormentos y penosos destierros.
Constantinopoli sancti Maximi Abbatis, doctrina et catholicae veritatis zelo insignis; qui, cum adversus Monothelitas strenue decertaret, ab haeretico Imperatore Constante, praecisis manibus ac lingua, in Chersonesum relegatus est, ibique, gloria confessionis clarus, spiritum Deo reddidit.Tunc etiam duo Anastasii, qui ejus erant discipuli, aliiqueplures diversa tormenta et dura exsilia sunt experti.

En Frizlar de Alemania, san Wigberto, Presbítero y Confesor.
Friteslariae, in Germania, sancti Wigberti, Presbyteri et Confessoris. 


En Roma, la dichosa muerte de san Juan Berchmans, escolar de la Compañía de Jesús y Confesor, insigne por la inocencia de vida y por la observancia de la disciplina regular, a quien el Sumo Pontífice León XIII decretó los honores de los Santos.
Romae natalis sancti Joannis Berchmans, scholastici e Societate Jesu et Confessoris, vitae innocentia et religiosae disciplinae custodiapraeclari; cui Leo Decimus tertius, Pontifex Maximus, caelitum Sanctorum honores decrevit.


En Poitiers de Francia, santa Radegunda, Reina, cuya vida resplandeció en virtudes y milagros.
Pictavis, in Gallia, sanctae Radegundis Reginae, cujus vita miraculis et virtutibus claruit.


Y en otras partes, otros muchos santos Mártires y Confesores, y santas Vírgenes.
R. Deo Gratias.


miércoles, 6 de febrero de 2013

Julio 13


13 de Julio / Die 13 Julii.  Tertio Idus Julii. 


En Roma, San Anacleto, Papa y Mártir; el cual gobernó la Iglesia de Dios después de San Clemente, y la hermoseó con su ilustre martirio.
Romae sancti Anacleti, Papae et Martyris, qui, post sanctum Clementem Ecclesiam Dei regens, eam glorioso martyrio decoravit.


En Bamberga, el tránsito de san Enrique I, Emperador de Romanos y Confesor; el cual guardó perpetua virginidad con su esposa santa Cunegunda, y redujo a san Esteban, Rey de los Húngaros, con casi todo su reino, a recibir la fe de Cristo. Su fiesta se celebra el día 15 de este mes.
Bambergae natalis sancti Henrici Primi, Imperatoris Romanorum et Confessoris, qui cum sancta Cunegunde, uxore sua, perpetuam virginitatem servavit, et sanctum Stephanum, Hungarorum Regem, cum universo fere ipsius regno, ad fidem Christi suscipiendam perduxit. Ejus autem festivitas Idibus mensis hujus celebratur.


En Palestina, los santos Joel y Esdras, Profetas.
In Palaestina sanctorum Joelis et Esdrae Prophetarum. 


En Macedonia, san Silas, uno de los primeros fieles que, elegido por los Apóstoles, juntamente con Pablo y Bernabé, para la conversión de los gentiles, cumplió el ministerio de la predicación con el celo de un hombre lleno de espíritu de Dios, y glorificando a Cristo con sus padecimientos, poco después descansó.
In Macedonia beati Silae, qui, cum esset unus de primis fratribus et ab Apostolis ad Ecclesias Gentium, una cum Paulo et Barnaba, destinatus, praedicationis officium, gratia Dei plenus, instanter consummavit, atque, in passionibus suis Christum clarificans, postmodum requievit.

Asimismo, san Serapión, Mártir, que siendo Emperador Severo y Presidente Áquila, llegó por el fuego a la corona del martirio.
Item sancti Serapionis Martyris, qui, sub Severo Imperatore et Aquila Praeside, per ignem pervenit ad coronam martyrii.

En la isla de Chío, santa Mirope, Mártir, que siendo Emperador Decio y Presidente Numeriano, molida a palos, pasó al Señor.
In insula Chio sanctae Myropis Martyris, quae sub Decio Imperatore et Numeriano Praeside, vectibus contusa, migravit ad Dominum.


En África, los santos Confesores Eugenio, Obispo de Cartago, esclarecido por su fe y virtudes, y de todo el clero de aquella Iglesia, que subía a quinientas o más personas, entre ellos muchísimos niños Lectores; los cuales, en la persecución Vandálica, reinando Hunerico Arriano, después de golpeados, y afligidos del hambre, padecieron con alegría por el Señor un cruel destierro a lejanas tierras. Descollaban entre ellos Salutario Arcediano y Murita, segundo en el grado de los ministros eclesiásticos, los cuales, confesando tres veces la fe, ambos se ennoblecieron con el glorioso título de Confesores de Cristo.
In Africa sanctorum Confessorum Eugenii, Carthaginensis Episcopi, fide ac virtutibus gloriosi, et universi cleri ejusdem Ecclesiae,qui fere quingenti, vel eo amplius, in persecutione Wandalica, sub Ariano Rege Hunnerico, caede inediaque macerati (inter quos plurimi erant Lectores infantuli), gaudentes in Domino, exsilio crudeli procul extrusi sunt. Erant etiam nobilissimi in eis Archidiaconus, nomine Salutaris, et Muritta, secundus in officio ministrorum; qui, tertio Confessores effecti, ambo gloriose in Christo, perseverantiae titulo, illustrati sunt.

En la Bretaña Menor, san Turiavo, Obispo y Confesor, varón admirable por su sencillez e inocencia, de vida.
In Britannia minore sancti Turiavi, Episcopi et Confessoris, mirae simplicitatis et innocentiae viri.


Y en otras partes, otros muchos santos Mártires y Confesores, y santas Vírgenes.
R. Deo Gratias.


martes, 5 de febrero de 2013

Junio 13


13 de Junio / Die 13 Junii. Idibus Junii. 


En Padua, san Antonio Portugués, Sacerdote de la Orden de Menores, Confesor y Doctor de la Iglesia, ilustre por su santa vida, predicación y milagros; el cual, al año aún no completo después de su muerte, fue puesto en el catálogo de los Santos por el Papa Gregorio IX.
Patavii sancti Antonii Lusitani, Sacerdotis ex Ordine Minorum et Confessoris, atque Ecclesiae Doctoris, vita, et miraculis, ac praedicatione illustris, quem, uno post illius obitum anno nondum expleto, Gregorius Papa Nonus in Sanctorum canonem retulit.


En Roma, en la vía Ardeatina, el triunfo de santa Felícula, Virgen y Mártir; la cual, no queriendo ni desposarse con Flaco ni sacrificar a los ídolos, fue entregada a un juez, que, por su constancia en confesar a Cristo, después de haberla hecho padecer dura hambre en oscuro calabozo, la atormentó en el potro hasta expirar, y bajando de allí su cuerpo, lo arrojó a una cloaca. San Nicomedes, Presbítero, lo sacó de aquel lugar y en la misma vía le dio sepultura.
Romae, via Ardeatina, natalis sanctae Feliculae, Virginis et Martyris; quae, nec Flacco nubere neque idolis immolare volens, tradita est cuidam Judici, qui eam in confessione Christi perseverantem, post tenebricosam custodiam et famis inediam, tamdiu fecit in equuleo torqueri, donec illa emitteret spiritum, et sic demum deponi et in cloacam praecipitari. Ipsius vero corpus, inde extractum, sanctus Nicomedes Presbyter eadem via sepelivit.

En el Abruzo citerior, san Peregrino, Obispo y Mártir, a quien los Longobardos, en odio de la fe católica, sumergieron en el río Pescara.
In Pelignis sancti Peregrini,Episcopi et Martyris, qui, pro fide catholica, a Longobardis in Aternum flumen demersus est.


En Córdoba de España, san Fándila, Presbítero y Monje, que en la persecución Arábiga, degollado, sufrió el martirio por la fe de Cristo.
Cordubae, in Hispania, sancti Fandilae, Presbyteri et Monachi; qui, in persecutiorie Arabica, amputato capite, pro Christi fide martyrium subiit.

En África, los santos Mártires Fortunato y Luciano.
In Africa sanctorum Martyrum Fortunati et Luciani. 


En Biblos de Fenicia, santa Aquilina, Virgen y Mártir, la cual, siendo de doce años, en el imperio de Diocleciano y por orden del juez Volusiano, abofeteada, azotada y horadada con leznas candentes por confesar la fe, y finalmente muerta al filo de la espada, consagró su virginidad con el martirio.
Bybli, in Phoenicia, sanctae Aquilinae, Virginis et Martyris, quae, annos duodecim nata, sub Diocletiano Imperatore et Volusiano Judice, ob fidei confessionem colaphis et verberibus caesa, et subulis candentibus perforata, demum, percussa gladio, virginitatem martyrio consecravit.


En Chipre, san Trifilio, Obispo.
In Cypro sancti Triphylii Episcopi. 


Y en otras partes, otros muchos santos Mártires y Confesores, y santas Vírgenes.
R. Deo Gratias.


lunes, 4 de febrero de 2013

Mayo 13


13 de Mayo / Die 13 Maji.  Tertio Idus Maji. 


San Roberto Belarmino, de la Compañía de Jesús, Cardenal y un tiempo Obispo de Capua, Confesor y Doctor de la Iglesia, cuyo tránsito se conmemora a 17 de Septiembre.
Sancti Roberti Bellarmino, e Societate Jesu, Cardinalis atque olim Episcopi Capuani, Confessoris et Ecclesiae Doctoris, cujus dies natalis decimo quinto Kalendas Octobris recensetur.


En Roma, la Dedicación de la Iglesia de santa María ad Martyres, la cual san Bonifacio IV, Papa, en tiempo del Emperador Focas, después de purificado aquel antiguo templo de todos los dioses, que se llamaba Panteón, consagró en honor de la bienaventurada siempre Virgen María y de todos los Mártires. Más tarde el Papa Gregorio asimismo IV mandó que la solemnidad anual de esta Dedicación se celebrase en toda la Iglesia en honor de todos los Santos el día 1 de Noviembre.
Romae Dedicatio Ecclesiae sanctae Mariae ad Martyres, quam beatus Bonifatius Papa Quartus, expurgato deorum omnium veteri fano, quod Pantheon vocabatur, in honorem beatae semper Virginis Mariae et omnium Martyrum dedicavit, tempore Phocae Imperatoris. Ipsius veroDedicationis annuam solemnitatem postmodum Summus Pontifex Gregorius item Quartus ab universa Ecclesia, et in honorem quidem omnium Sanctorum, KalendisNovembris agendam esse constituit.


En Constantinopla, san Mucio, Presbítero y Mártir, que en tiempo del Emperador Diocleciano y del Procónsul Laodicio, primeramente padeció muchas penas y tormentos por la confesión de Cristo en Anfípoli de Macedonia y después, conducido a Bizancio, fue decapitado.
Constantinopoli beati Mucii, Presbyteri et Martyris; qui, sub Diocletiano Imperatore et Laudicio Proconsule, prius Amphipoli, in Macedonia, multis poenis atque cruciatibus ob Christi confessionem afflictus, postea, Byzantium usque perductus, capitali sententia occubuit.

En Alejandría, la conmemoración de muchísimos santos Mártires, que en odio a la fe católica fueron muertos por los Arrianos en el templo de san Teonás.
Alexandriae commemoratio plurimorum sanctorum Martyrum, qui, ob fidem catholicam, ab Arianis in Ecclesia Theonae occisi sunt.


En Heraclea de Tracia, santa Gliceria, Mártir Romana, la cual en el imperio de Antonino y presidiendo Sabino, atormentada con muchos y crueles suplicios, y saliendo de ellos por divino favor incólume, finalmente arrojada a las fieras y mordiéndole una de ellas el cuerpo, entregó a Dios el alma.
Heracleae, in Thracia, sanctae Glyceriae, Martyris Romanae, quae, sub Antonino Imperatore et Sabino Praeside, cum fuisset plurimis ac diris tentata suppliciis et ab his divina ope incolumis evasisset, tandem feris est objecta, earumque una, morsumcorpori ipsius infigente, spiritum Deo reddidit.


En Utrecht, san Servacio, Obispo de la Iglesia de Tongres, cuyo mérito hizo Dios patente con este prodigio: que cubriéndose los inviernos todo alrededor de nieve, nunca cuajó sobre el sepulcro del Santo, por cuya causa edificaron sobre él una Basílica aquellos habitantes.
Apud Trajectum sancti Servatii, Tungrensis Ecclesiae Episcopi; ad cujus meritum omnibus demonstrandum, dum tempore hiemis omnia in circuitu nix repleret, sepulcrum ejus numquam operuit, donec, ex industria civium, Basilica super illud aedificata est.


En Palestina, san Juan Silenciario, el cual, renunciando el Episcopado Coloniense en Armenia, llevó vida monástica en la laura de san Sabas, donde murió santamente.
In Palaestina sancti Joannis Silentiarii, qui, Coloniensi in Armenia Episcopatu dimisso, in sancti Sabbae laura monasticam vitam duxit, et sancto fine quievit.


En la Puye, Diócesis de Poitiers, san Andrés Huberto Fournet, párroco un tiempo, Fundador juntamente con santa Isabel Bichier des Ages del Instituto de Hijas de la Cruz; a quien el Papa Pío XI puso en el catálogo de los santos.
Podii, in dioecesi Pictaviensi, sancti Andreae Huberti Fournet, Confessoris, olim parochi, Instituti Filiarum a Cruce una cum sancta Elisabeth Bichier des Ages Fundatoris, quem Pius Papa Undecimus Sanctorum fastis adscripsit.


Y en otras partes, otros muchos santos Mártires y Confesores, y santas Vírgenes.
R. Deo Gratias.